کتاب خواندن برای کودکان نیازمند اصول و فنون تخصصی است

سونا فتح‌علی‌زاده در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: کتاب خواندن را باید از جلد آن شروع کرد تا کودک اطلاعات مقدماتی مثل نویسنده، مترجم و تصویرگر آن را شناخته و با تصویرخوانی جلد کتاب به یک برداشت کلی از محتوای کتاب برسد.

وی افزود: پرسیدن سوال‌های کوتاه‌پاسخ هنگام خواندن داستان باعث می‌شود که حواس کودک به داستان جلب شده و با شخصیت‌های آن هم‌ذات پنداری کند، ضمن اینکه لحن خواندن داستان با رعایت آیین نگارش در صدا و نگاه، یک عامل مؤثر برای تمرکز بچه‌ها و جلب آن‌ها به شنیدن داستان است.

این فعال حوزه کتاب کودک ادامه داد: نوشتن نیز، یک راهکار برای تعمیق یادگیری بچه‌ها است و خواندن را برای آن‌ها لذت‌بخش می‌کند، بنابراین آن‌ها را به نوشتن یا بازنویسی داستان تشویق کنیم.

فتح‌علی زاده تأکید کرد: همه افراد در زندگی روزانه خود حس‌هایی را تجربه می‌کنند که این حس‌ها در رفتار آن‌ها بروز و ظهور پیدا می‌کند و باید به کودکان یاد بدهیم که حس‌ها را نمی‌شود کنترل کرد، اما رفتارها قابل کنترل است پیش از آن که باعث خسارت بر خود و دیگران شود.

وی با اشاره به کتاب «اگرهای ناقلا» گفت: شخصیت اصلی داستان، همواره درگیر «اگرها» است. نگرانی‌های کوچک و بزرگ، غیرممکن، گاه احمقانه و ترسناک که آرامش را از او سلب کرده و او را غرق در اضطراب می‌کند اما داستان کتاب به زیبایی نشان می‌دهد که چگونه با این نگرانی‌ها باید مواجه ‌شد.

این فعال حوزه کتاب کودک افزود: ذهن جستجوگر کودک همیشه با «اگرهای» مختلف روبه‌رو است که انباشت آن‌ها می‌تواند باعث نگرانی و اضطراب کودک شود، بنابراین باید به بچه‌ها یاد داد که «اگرهای» خود را مدیریت کرده و افکار پر از اضطراب خود را به افکار امیدوارانه تبدیل کنند و حال خوب داشته باشند.

فتح‌علی زاده اضافه کرد: کودک با کمک‌ دیگران و با تمرین‌های مداوم، یاد می‌گیرد که چگونه بر «اگرهای» خود غلبه کرده و به‌جای نگرانی، به خود اعتماد کند. افکار منفی را با افکار مثبت جایگزین کرده و به آرامش برسد.

عضو شورای کتاب کودک گفت‌: پژوهش‌ها نشان می‌دهد که کودکان در شرایط تازه، با «اگرهای» بیشتری روبه‌رو می‌شود که کیفیت کار آن‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد، بنابراین بزرگترها برای کمک به آن‌ها باید شرایط او را درک کنند تا بچه‌ها یاد بگیرند در شرایط اضطراب از دیگران کمک بگیرند.

وی افزود: بچه‌ها باید یاد بگیرند که نگرانی‌های خوب و بد را از یکدیگر جدا کنند که این کار نیازمند آموزش، تمرین و تکرار است و بزرگترها باید به بچه‌ها آموزش بدهند که «اگرهای» خوب را شناخته و تقویت کرده تا اعتماد به نفس و عزت نفس در آن‌ها رشد پیدا کند.