اصفهان در دوراهی کابوس یا واقعیت یک دهه آینده

روند رو به افول زیست‌محیطی اصفهان به سمتی پیش می‌رود که به‌زعم کارشناسان با این رویه، اصفهان روزی نه چندان دور غیرقابل‌سکونت خواهد شد.
اصفهانی که سالهاست در چنگال خشکی زاینده رود ، صنایع آب بر و آلاینده ، طرح های توسعه ای سلامت محور و گردشگر محور بر زمین مانده یا با پیشرفت بسیار کم گرفتار است ، با سرعت به سمت نابودی در حرکت است و اگر ناخدای ناآگاه یا کارنابلدی بر صندلی مدیریت آن تکیه کند بعید نیست بحران های غیر قابل حلی را تجربه کند .
وضعیت اصفهان آنقدر وخیم شده که صدای بسیاری از کارشناسان را درآورده و در همین راستا یک فعال و کنشگر محیط‌زیست می‌گوید: اصفهان و سطوح مدیرتی آن باید به سطحی از درک واقعیت برسند که تزریق جدید آب به این استان و تداوم طرح‌های انتقال آب، یعنی چراغ‌سبز به بارگذاری‌های و برداشت بیشتر صنایع و توسعه آنها و این یعنی آلودگی و فروپاشی بیشتر اصفهان .
محمد درویش با اشاره به ظرفیت های اصفهان در توسعه های غیر آلاینده و غیر آب بر می گویند : بعنوان مثال شهرک سلامت اصفهان یک فرصت عالی و استثنایی هست که در اصفهان می‌تواند سالانه حداقل 4 هزار میلیارد تومان تولید ثروت داشته باشد. یعنی یک صنعت سبز و سلامت محور بدون زیان و آسیب به طبیعت و محیط زیست که علاوه بر نجات جان انسان ها میتواند ثروت آفرینی مطلوب داشته باشد .
این پژوهشگر تأکید می‌کند: اگر دست مدیران این شهرک و دست‌اندرکاران آن را باز بگذاریم و به آنها کمک کنیم. بیش از کل درآمد به‌دست‌آمده در بخش کشاورزی اصفهان می‌توانیم در همین شهرک سلامت با ژرف‌اندیشی و آینده‌نگری تولید ثروت داشته باشیم.
وی می‌افزاید: ما نمی‌گوییم باید تولید ثروت در بقیه بخش‌ها در اصفهان متوقف شود، ولی باید به سمتی برویم که یک معادله برد - برد، تعریف کنیم و مردم اصفهان حق دارند از مواهب توسعه بهره‌مند بشوند. این مردم حق دارند از هوای پاک و آب سالم هم برخوردار باشند و نترسند که در خیابان هنگام گذر، اتومبیلشان بر اثر فرونشست بلعیده شود.
درویش، عنوان می‌کند: این اتفاق و کابوسی هست که هر روز اصفهانی‌ها با آن روبرو هستند و در این راستا باید بارگذاری‌های جدید صنعتی و ضد محیط‌زیست متوقف شود. باید فعالیت‌های معدنی مخرب در کوهستان کرکس و دیگر آسیب‌ها به اکوسیستم طبیعی سریعاً متوقف شود و بتوانیم از فرصت‌های جدید با رعایت پروتکل‌های زیست‌محیطی برای تولید و بهره وری استفاده کرد.
به گفته محمد درویش بر اساس تحقیقات دکتر نادی (پژوهشگر و استاد دانشگاه اصفهان) به طور خوش‌بینانه، اصفهان در سال 1418 و به طور بدبینانه در سال 1409 باید تخلیه شود، یعنی وضعیت فاجعه بار زیست محیطی و مشکلات موجود به سطحی می رسد که زندگی را مختل خواهد کرد و آبخوان اصفهان را تخلیه می کند.
این فعال اجتماعی افزود: شوربختانه الان در شمال کشور می‌بینیم که لهجه اصفهانی فراگیر شده و شاهد کوچ اصفهانی‌ها به شمال کشور هستیم. به‌خاطر اینکه مردم امیدی به آینده این شهر نمی‌بینند. مردم همان‌طور که برکات توسعه را می‌بینند، باید از سطح زندگی و رفاه و سلامت کافی و امنیت برخوردار باشند.
شرایط و وضعیت اکنون می‌طلبد که باید به سراغ کسب‌وکارهایی برویم که نیاز به خراشیدن طبیعت و منابع آبی نداشته باشد و هزینه هنگفتی برای توسعه به ما تحمیل نکند.
مسئله خشکسالی، فرونشست زمین و ذیل آن ترمیم و بازسازی فاضلاب شهری فرسوده اصفهان، ساماندهی، نظارت بر مصرف آب کشاورزی و صنعتی و در رأس آن احیای زاینده‌رود از درجه اول اهمیت برای مردمان دیار سپاهان برخوردار است.
در روزهایی که شاهد هستیم که نه تنها توان تامین زیرساخت های صنعتی را داریم و هر روز از بی برقی و بی آبی ناله های صنعتگران به هوا برخواسته ، بلکه مردم را هم گرفتار کردیم و آلودگی هوا ، نبود آب و برق در بخش خانگی هم برای اصفهانی ها معضل و موجب شدت گرفتن مهاجرت ها شده است ، زمان آن رسیده که چاره ای قبل از فاجعه بیندیشیم و وضعیت امروز همان زنگ خطرهایی است که سالها قبل به صدا درآمده بود و گوش شنوایی آنها را نشنیده است و اگر فریادهای حال را هم نشنویم قطعا در سالهای آینده بطور واقعی یک به یک آنها را تجربه خواهیم کرد اما دیگر مجال جبران نیست .
کنترل گسترش صنایع با حفظ اشتغال پایدار ، تلاش برای رفع آلودگی هوا ، کنترل ترافیک شهری و چاره‌اندیشی زیست‌محیطی برای مشکلات ازاین‌دست که در اصفهان کم نیستند و به سختی آب و هوای اصفهان هم دامن زدند بسیار مهم است و احیای تالاب گاوخونی به‌عنوان کانون اصلی گردوغبارها و ورود مواد سمی معلق در هوای استان از مهمترین درخواست های مردم نصف جهان است که موضع گیری مسئولین و اقدامات عملی برای رفع آن یک نیاز اساسی است .
امیدواریم نگاه برخوردار محور و تنگ‌نظرانه ادوار قبلی و دولت های سابق و اسبق از اصفهان این شهر فرهنگ و هنر و پایتخت فرهنگی ایران برداشته شود و شاهد احیای هویت و شکوه ازدست‌رفته نصف جهان باشیم و نگاه افرادی چون محمد درویش که از حامیان کارزار انتخابابی پزشکیان هم بوده در رویه مدیران آینده استان تاثیر گذار و اجرایی شود.